OFERTA: ŻYWORÓDKA PIERZASTA
W ofercie sadzonka 1,5 roczna o wielkości około 20 cm wysokości (może być większa) gotowa jest do stosowania i dalszej hodowli.
Wiadomości ogólne
Żyworódka pierzasta (kalanchoe pinnata) jest wieloletnią rośliną z mocną, prostą łodygą do 1 m. Jej soczyste sercowate liści osiągają do 30cm długości. Na ich brzegach wyrastają zarodki zdolne do łatwego zakorzeniania się.
Ma ona takie mnóstwo leczących właściwości, że w krajach, skąd pochodzi, traktowana jest jako panaceum - cudowny środek na wszelkie dolegliwości. Rośliny z rodzaju Kalanchoe, który liczy około 20 gatunków, były od wieków znane jako środki lecznicze o czym świadczą wzmianki w jednej z najstarszych ksiąg świata-w indyjskiej Ayurveda.
Jest rośliną tropikalną, wywodzi się z Madagaskaru, rośnie w Ameryce Południowej, Chinach i Indiach, a jej grube, soczyste liście przywodzą na myśl kaktusy. To właśnie te liście zawierają najwięcej związków o właściwościach leczniczych. Podczas wojny w Wietnamie rośliny z rodzaju Kalanchoe, zostały ,,odkryte" przez lekarzy medycyny oficjalnej. Mogli się sami naocznie przekonać o jej rewelacyjnych właściwościach stosując jej sok z dużym powodzeniem w leczeniu zapaleń skóry w szpitalach polowych. Wykorzystanie jej walorów leczniczych w warunkach leczenia szpitalnego spowodowało to, że zajęto się badaniami tej rośliny. Założono plantacje i w kilku miejscach rozpoczęto wszechstronne badania fitochemiczne, farmakologiczne i kliniczne.
Badania naukowe potwierdziły, że sok z liści żyworódki pierzastej ma szczególne własności lecznicze:
regeneruje, przyspiesza pokrywanie się ran świeżym naskórkiem, ma działanie przeciwzapalne, zmniejsza obrzęki i miejscowe przekrwienie, zwiększa siły obronne organizmu, co umożliwia skuteczną likwidację chorób infekcyjnych, leczy trudno gojące się rany i oparzenia, odleżyny, leczy stany zapalne błony śluzowej, paradontozę, zapalenie spojówek, stosowana jest w chirurgii, zwłaszcza przy przeszczepach skórnych, pomaga przy regeneracji organizmu po radioterapii i chemioterapii, wzmacnia serce, poprawia i reguluje układ krążenia, poprawia pamięć, pomocna w leczeniu przerostu prostaty, ma działanie wirusobójcze, grzybobójcze i bakteriobójcze.
Zastosowanie zewnetrzne:
•Wszelkie uszkodzenia powierzchniowe skóry, głębokie zranienia cięte i szarpane, blizny pooperacyjne, pęknięcia poporodowe, pęknięcia sutków itd.: Przemywamy lub przykładamy czystym sokiem z liści lub nalewką spirytusową.
•Oparzenia skóry: Kilka razy dziennie przykładamy gazik nasączony sokiem
•Wrzodziki, trądzik, wągry: Przecieramy nalewką spirytusową rano i wieczorem
•Ropne chroniczne wycieki: Rano i na noc przykładamy tampon z waty nasączony nalewką lub świeżym sokiem. Dodatkowo pije się po 20 kropli soku dwa razy dziennie
•Długo niegojące się rany: Leczy się podobnie jak ropne wycieki dodatkowo pijąc 3 razy dziennie po 20 kropli wyciągu z kasztanowca
•Egzema: Świeżo wyciśniętym sokiem przecieramy chore miejsce kilka razy dziennie. Chore miejsce dodatkowo smarujemy maścią lub kremem z żyworódki.
•Łupież: Co dwa dni nacieramy skórę głowy sokiem lub nalewką.
•Brodawki: Przykładamy wacik nasączony sokiem lub nalewką. Na noc nakładamy opatrunek z soku lub sam liść bez błonki. Zabiegi powtarzamy aż do zniknięcia brodawki.
•Piegi: Przecieramy sokiem lub nalewką aż do wybielenia.
•Gangrena (jak i choroba Bürgera): Na noc przykładamy tampon nasączony sokiem. Rano i w południe smarujemy się sokiem lub nalewką. Dodatkowo należy 3 razy dziennie pić 20 kropel soku żyworódki i 20 kropek wyciągu kasztanowca.
•Reumatyzm: Kilka razy dziennie wcieramy sok lub nalewkę w bolące miejsce. Dodatkowo należy 3 razy dziennie pić 20 kropel soku lub zjadać liść (bez błony) odpowiadający dawce.
•Zapalenia stawów: Dwa razy dziennie przykładamy kompres nasączony sokiem lub nalewką
•Bóle głowy: Czoło i skronie smarujemy sokiem lub nalewką rano i wieczorem. Dodatkowo należy 2 razy dziennie pić 20 kropel soku lub zjadać liść (bez błony) odpowiadający dawce.
Zastosowanie wewnętrzne:
•Katar (wszystkie rodzaje): Zakrapiamy kilka kropel do nosa kilka razy dziennie. W parę minut po zakropleniu następuje gwałtowne kichanie. W przypadku kataru chronicznego kuracja może potrwać nieco dłużej.
•Angina: Kilka razy dziennie, zaraz po jedzeniu, wolno żujemy liścia. Liść powoduje znieczulenie przełyku – nie należy popijać! Uczucie odrętwienia przechodzi po kilku minutach.
•Utrata głosu, chrypka: Postępujemy podobnie jak w przypadku anginy, kuracja może jednak potrwać nieco dłużej. W schorzeniach gardła stosuje się preparat z miodu, soku żyworódki i tłuszczy
•Krwawienie z dziąseł: Rano i wieczorem, bardzo wolno żujemy liść, trzymając go w ustach powyżej 15 minut. Uczucie odrętwienia przechodzi po kilku minutach.
•Ból zęba: Bardzo powoli, zębem, który nas boli żujemy liścia. Jeżeli w zębie jest ubytek wkładamy tamponik nasączony sokiem z żyworódki. Powtarzamy kilkakrotnie.
•Kaszel: Kilka razy dziennie żujemy liść połykając sok.
•Grypa: 4 razy dziennie, przed jedzeniem pijemy 20 kropel soku lub nalewkę z żyworódki.
•Dychawica oskrzelowa; astma bronchitowa, oskrzelowa, alergiczna; zapalenie oskrzeli: 3 razy dziennie pijemy 20 lub 30 kropel soku bądź przeżuwamy liść o odpowiedniej wielkości.
•Zapalenie płuc (także ropne): 5 razy dziennie pijemy około 60 kropel soku bądź zjadamy liścia o odpowiadającej dawce.
•Zakażenie krwi: 3 razy dziennie pijemy 40 kropel soku.
•Cukrzyca: 3 razy dziennie zjadamy liść, którego zawartość wynosi około 30 kropel soku.
•Bóle serca: Wspomagająco pijemy 3 razy dziennie 20 kropli przed jedzeniem.
•Hemoroidy: Jak najczęściej przykładamy waciki nasączone sokiem wciskając płyn do środka. Każdorazowo przed jedzeniem pijemy sok (30 kropel) bądź nalewkę
•Żylaki: 3 razy dziennie przed jedzeniem pijemy po 40 kropel. Przed snem na żylaki nacieramy sokiem bądź nalewką, kładziemy kompres z nalewką i przykrywamy ceratą.
•Choroby układu pokarmowego: Przed jedzeniem zjadamy liść odpowiadający 20 kroplom soku.
Kilka podstawowych przepisów:
Sok: Ściąć zielone łodyżki wraz z liśćmi, umyć, owinąć bibułką i trzymać w lodówce około tygodnia. Zmiażdżyć i wycisnąć sok, który jest już gotowy do użycia. Jeżeli do SOKU dodamy spirytus (jedną piątą jego objętości) możemy używać te mieszankę przez cały rok trzymając w lodówce.
Nalewka spirytusowa: Około jednej czwartej szklanki soku połączyć 2 jedną szklanką spirytusu (w przypadku nacierań może być salicylowy). Przelać do małych buteleczek.
Mikstura: Zalecana przy nieżytach chrypce i bólu gardła. Jedna łyżka masła plus jedna łyżka smalcu (najlepiej stopiona słoninka) plus jedna łyżka miodu. Wszystko dokładnie wymieszać i wolniutko połączyć z dwiema łyżkami soku z żyworodki. Stosować jedną łyżeczkę przed jedzeniem rano i kilka razy dziennie w małych porcjach przez okres kilku dni. Czyniąc to trzy razy w roku przez 10-12 dni chronimy gardło.
Nalewka do picia: Stosować tylko czysty spirytus lub wódkę w proporcji -jedna cześć pokrojonego liścia żyworódki plus trzy części płynu.
Miodek: Stosowany w celu wzmocnienia i uodpornienia organizmu. Jedna łyżka miodu plus pół szklanki przegotowanej letniej wody wymieszać i pozostawić przez noc. Rano domieszać jedną łyżkę soku z żyworodki. Pić wiosną i jesienią przez kilka dni na pół godziny przed posiłkiem.
Liść do natychmiastowego użycia: Używając Świeżego liścia jako kompresu lub bezpośrednio do przyłożenia na zmienioną chorobowo skórę, należy zdjąć z niego cieniutką błonkę i położyć na skórę. Na to nałożyć ceratkę lub folię, owinąć bandażem. Zmieniać kompres co 4-5 godzin aż do zagojenia, tzn. ok. 3 dni. Liść można zgnieść. Skuteczne przy skaleczeniach, kontuzjach, obrzękach i zapaleniach dziąseł.
Krople do nosa, uszu i oczu: Zmiażdżyć listek (uprzednio dobrze wypłukany), wycisnąć przez sterylną gazę sok i zakropić po 1 kropli do oczu dwa razy dziennie. Pieczenie szybko ustąpi. Kroplami można też zakropić nos, stosując po 2 kropelki 2 razy dziennie. Ulga nastąpi bardzo szybko, a infekcja minie, ale zakrapiać trzeba jeszcze przez 3-4 dni.
Maść: Około 10dag świeżego, niesolonego smalcu delikatnie roztopić. Gdy jest ciepły (nie gorący) mieszamy z 1 łyżką soku z żyworódki. Można dodać 2-3 krople perfum. Maść należy przechowywać w lodówce. Liść żyworódki nie powinien mieć kontaktu z metalowymi przedmiotami gdyż traci swoje właściwości, dlatego liście odrywamy od łodygi palcami, i miażdżymy drewnianymi przedmiotami. Lek z żyworódki jest środkiem antyseptycznym. Jej sok ani liść nie są trujące i nie powodują niepożądanych skutków ubocznych Nalewkę do picia sporządza się na czystym spirytusie lub wódce, natomiast do nacierania można użyć spirytusu salicylowego.
|
Rośliny 
